‘N VERLATEN FRITUUR
EEN TWEELING
EN ZE WACHTEN…

In hun frituur Witlox wachten de tweelingzussen Fee en Parel al jaren op de Afrikaan Jossip. Ze hebben na de dood van hun moeder en hun barbaarse vader ‘der hond’ alleen nog elkaar. Met fantasieën over zeemeerminnen, het bespieden van dorpsgenoten en het herbeleven van mooie herinneringen, vertelden zij hun verhaal. Jossip, hij komt hen redden. Meh kumper waal?

Doe wets good
dat hie gee miensj geit komme
huj neet
en noets neet
die weite gaar neet dat veer hie nog zeunt

Witlox was een grimmig sprookje met het eigenzinnig taalgebruik van de Vlaming Van de Wijdeven. In het dialect van de Bron was het stuk nog even eigenzinnig, herkenbaar, scherp en poëtisch.

Noorbeeks toneel doet klooster herleven
Het Limburgs Landschap nodigde Toneelgroep de Bron met Witlox uit in de gedeeltelijk gerestaureerde kloosterruïne van Hoogcruts te spelen en zo de eerste stap te zetten naar het opnieuw beleefbaar maken van Klooster Hoogcruts. Sinds de hevige brand in 1979 is de plek, die vroeger het hart van de lokale gemeenschap vormde, afgesloten. Stichting Het Limburgs Landschap heeft met steun van velen de ruïne aangekocht met het doel om verder verval te stoppen en uiteindelijk de locatie weer beleefbaar te maken.

Witlox
Grimmig, hoopvol, pijnlijk en verwonderingwekkend. En erpelle!

Hoogseizoen verdient dubbelseizoen!
Twee locatiestukken met twee regisseurs in één seizoen. Op de Hooge Doorn en Witlox, werden in april en mei 2014 met succes op de planken gebracht. En dus was een reprise niet meer dan op haar plek. De groep bracht twee stukken over de grens die nog niet eerder door een bestaand Nederlands gezelschap gespeeld werden: Op de Hooge Doorn is een Iers stuk en Witlox is van Belgische huize. Beide stukken pasten perfect in de Limburgse klei en werden op Hoogcruts, op een steenworp afstand van elkaar, in het dialect gespeeld.

Hoogseizoen in het Noorbeeks toneelland! Dat wilde niemand missen.

Auteur Herman van de Wijdeven | Regie Hanneke Som | Spel Susan Rouvroije, Thea Mourmans | Toneelbeeld Ek van Roosendaal | Avondtechniek Joep Akman | Decor/techniek Roger Pricken, Ruud Smeets | PR Laura Damoiseaux, Jacqueline Römers | Grafische vormgeving Paul Smeets | Met dank aan Stichting Limburgs Landschap, Edward van Kempen |